ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2014

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ  2014
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΒΑΣ.ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΑΣ

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

ΨΗΦΙΖΕΙΣ ΝΟΥΔΟΥΛΑ; ΠΑΙΡΝΕΙΣ… ΔΩΡΟ ΤΗΝ ΚΛΕΦΤΟΠΑΣΟΚΑΡΙΑ!

ΤΑ ΕΙΠΑΝΕ, ΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝΕ…
ΨΗΦΙΖΕΙΣ ΝΟΥΔΟΥΛΑ; 
ΠΑΙΡΝΕΙΣ… ΔΩΡΟ ΤΗΝ ΚΛΕΦΤΟΠΑΣΟΚΑΡΙΑ!


Άρχισε, λοιπόν, σήμερα το 11ο συνέδριο της νουδούλας και φάνηκε με το «καλημέρα» το… αχτύπητο δίδυμο της επόμενης συγκυβέρνησης (αν και όταν): νουδούλα+κλεφτοπασοκαρία.

Ιδού και τα… προκαταρκτικά – Κούλης προς Φώφη: «Ο χώρος που εκπροσωπείς ήταν ο ιστορικός αντίπαλος της ΝΔ, όμως η εθνική ανάγκη μας έφερε πλάι πλάι, συμμάχους απέναντι στην μεγαλύτερη πρόκληση. 

Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου κράτησε την χώρα στη ΕΕ και άνοιξε τον δρόμο για την έξοδο από την κρίση. Βάλαμε στην άκρη όσα μας χώριζαν και προτάξαμε όσα μας ένωναν. Εξακολουθούμε να έχουμε διαφορές αλλά πιστεύω και ελπίζω ότι θα συμφωνήσουμε στις μεταρρυθμίσεις«.

Κούλης προς Σταύρο Θεοδωράκη: «Πολύ συχνά οι διαφορές μεταξύ της ΝΔ και του Ποταμιού είναι δυσδιάκριτες. Το Ποτάμι αποτέλεσε και αποτελεί χώρο μεταρρυθμιστικό, συνεπή και υπεύθυνο».

Ας δούμε τώρα τα πράγματα και αντιστρόφως. Σταύρος Ποτάμης προς Κούλη:

«Αγαπητέ Κυριάκο, είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρετε και θα συναντηθούμε»,


Μην ξεχνάμε πόσο στοίχισε η θεωρία ότι τάχα υπήρχαν άλλοι δήθεν εύκολοι δρόμοι για να υπερβούμε τα προβλήματα. Καθώς και οι πρακτικές που αναιρούσαν κάθε θετικό βήμα και τελικά ανακύκλωναν την κρίση. Σε ότι αφορά στο από εδώ και πέρα, η έξοδος από την κρίση απαιτεί ολοκληρωμένο σχέδιο, μια εθνική γραμμή…».

Μετά απ’ αυτά, έχει κανείς αμφιβολία, πως όσοι ψηφίσουν νουδούλα θα πάρουν… δώρο την –αθάνατη!- κλεφτοπασοκαρία; Δύο σ’ ένα, νοικοκυρεμένα!

Ε ρε γλέντια και μεγαλεία! Θ’ αναστενάξουνε και πάλι τα δημόσια ταμεία! Θα φάνε, θα πιούνε και νηστικοί θα… κοιμηθείτε!

Αντίοχος


Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

«Σου δίνουν μέρισμα, σου παίρνουν το διαμέρισμα»…


H Tετάρτη 29 Νοεμβρίου υπήρξε μέρα αποκαλυπτική για τις προθέσεις της κυβέρνησης και των επικυρίαρχων δανειστών. Οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί θα προχωρήσουν αν χρειαστεί και πάνω από τα σώματα των πολιτών που διαμαρτύρονται. Η ακραία αστυνομική καταστολή ήρθε να καταδείξει ότι η κυβέρνηση θα ξεπεράσει κάθε όριο προκειμένου να συνεχιστούν απρόσκοπτα οι πλειστηριασμοί και να αλλάξουν χέρια εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Τα ασύστολα ψεύδη περί πλειστηριασμών μόνο για χρέη που ξεπερνούν τις 300.000 ευρώ κατέπεσαν από την πρώτη μέρα. Στο Ειρηνοδικείο Αθήνας, όπου επρόκειτο να ξεκινήσουν29 πλειστηριασμοί, εκ των οποίων οι 10 αφορούσαν σε πρώτη κατοικία και μάλιστα αξίας κάτω των 300 χιλιάδων ευρώ. Η κυβέρνηση έστειλε τα ΜΑΤ εναντίον των διαδηλωτών και τους περιποιήθηκε με γκλοπ, χημικά και δακρυγόνα. Το μήνυμα ήταν σαφές: 

Οι πλειστηριασμοί θα γίνουν και οι αίθουσες που θα πραγματοποιούνται θα μετατραπούν σε φρούρια. Οσοι διαδηλώνουν και αντιστέκονται θα τρώνε ξύλο με το καντάρι.

Οι κυβερνώντες έχουν μαζί του και το υπόλοιπο κυρίαρχο πολιτικό σύστημα. Οταν πρόκειται για τις επιταγές των «θεσμών» η εκ δεξιών αντιπολίτευση –λαλίστατη κατά τα άλλα – πίνει το αμίλητο νερό. Η ρητορική περί στρατηγικών κακοπληρωτών που εκμεταλλεύονται και αξιοποιούν την ανέχεια των πολλών είναι ένα ξεδιάντροπο ψεύδος. Στρατηγικοί κακοπληρωτές υπήρχαν πάντα και φυσικά υπάρχουν και τώρα. Το κίνημα κατά των πλειστηριασμών δεν έχει καμιά διάθεση να τους υπερασπιστεί. Το αντίθετο μάλιστα. Όμως δεν πρόκειται περί αυτού.

Η <<λαϊκή >> κατοικία είναι στο στόχαστρο των τραπεζών, Η κυβέρνηση λέει ένα ακόμα ψέμα ισχυριζόμενη πως δεν θα βγαίνουν σε πλειστηριασμό σπίτια για χρέη κάτω από 300.000 ευρώ. 

Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Γερούν Ντάισεμπλουμ το είπε καθαρά πριν από λίγες εβδομάδες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα προγράμματα διάσωσης (μνημόνια) έγιναν για να σωθούν οι τράπεζες. Οι πλειστηριασμοί πετάνε τον κόσμο στον δρόμο για τον ίδιο λόγο. Μια ανάλγητη κυβέρνηση εξαπατώντας τους πολίτες επιχειρεί να τους καθησυχάσει ότι τάχα δεν θα γίνουν πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Την εκθέτουν τα γεγονότα.

Η βία που χρησιμοποίησε κατά των διαδηλωτών δείχνει καθαρά ότι δεν έχει καμιά σχέση με τα λαϊκά συμφέροντα και τις ανάγκες των πολλών. 

Επιχειρεί να ρίξει στάχτη στα μάτια. Σου δίνει μέρισμα για να σου πάρει το διαμέρισμα. 

Υπολογίζει λανθασμένα 




Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΧΗΓΕ!!!

ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ
Οι θερμότερες ευχές μας σε έναν άνθρωπο που έχει δώσει ολόκληρη την ζωή του στην Ιδέα και στον αγώνα υπέρ του Ελληνικού λαού. 

Του ευχόμαστε να έχει δύναμη και υγεία και να συνεχίσει να είναι μπροστάρης και εμπνευστής του αγώνα για μια Ελλάδα όπως την έχει οραματιστεί…

Ευχές για υγεία, δύναμη στον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής να συνεχίσει τον Αγώνα, για Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.


Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ» ΤΟΥ ‘44

dekembriana.preview


Ναι, δεν είναι σωστό να ξύνουμε παλιές πληγές. 

Ναι, πρέπει να υπάρξει εθνική συμφιλίωση. 

Ναι, πρέπει να υπάρξει λήθη του κακού παρελθόντος, που διχάζει τους Έλληνες. 

Ναι, αλλά η λήθη δεν μπορεί να είναι μονόπλευρη και να εμφανίζονται σήμερα οι προδότες ως ήρωες και οι ήρωες ως προδότες. 

Ναι, αλλά δεν μπορεί να ξεχάσουμε την Ιστορία μας, γιατί οι λαοί που ξεχνούν την Ιστορία τους πεθαίνουν. Η ανάδειξη, λοιπόν, της παραποιημένης ιστορικής αληθείας για τα γεγονότα του «Κόκκινου Δεκέμβρη του ’44», είναι η μόνη σκοπιμότης της σημερινής μας ιστορικής αναδρομής.


Μάιος 1944: 

Η Ελλάς στην βρετανική σφαίρα επιρροής.

Τον Οκτώβριο του ’44, οι Γερμανοί αποχωρούν από την Ελλάδα, ενώ ηττώνται σε όλα τα μέτωπα. Η τύχη του Μεγάλου Πολέμου έχει πλέον κριθεί, και μόνο ένα θαύμα μπορεί να αλλάξει τον ρου της Ιστορίας. Δύο εκ των «μεγάλων νικητών», οι Άγγλοι και οι Σοβιετικοί, είχαν ήδη κάνει τις συμφωνίες τους, για το μοίρασμα των ζωνών επιρροής. Η εκχώρηση της Ελλάδος στην βρετανική σφαίρα επιρροής, είχε συμφωνηθεί κατ’ αρχάς τον Μάιο του 1944, κατά την συνάντηση του Βρετανού υπουργού Εξωτερικών, Α. Ήντεν, με τον σοβιετικό πρεσβευτή στο Λονδίνο, Ι. Γκούσεφ. Απόδειξη της ισχύος των συμφωνηθέντων του Μαΐου, είναι ένα υπόμνημα του Α. Βισίνσκυ, Σοβιετικού αντιπροσώπου στο Συμβούλιο Ασφαλείας, στις 23/09/1944: «Η σοβιετική κυβέρνηση ενθυμείτε πως τον Μάιο του ’44, στις συνομιλίες του Ήντεν με τον σοβιετικό πρεσβευτή Γκούσεφ, συμφωνήθηκε ότι η Ελλάδα ανήκει στην βρετανική σφαίρα επιρροής και η Ρουμανία στην σοβιετική. Τηρώντας την συμφωνία μας, η σοβιετική κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι δεν έχει αντίρρηση για την αποστολή βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα και δηλώνει ότι δεν προτίθεται να στείλει δικά της στρατεύματα» (πηγή: «Το Βήμα», της 11/12/1994). Επίσης, μια ακόμη απόδειξη, είναι το γεγονός ότι ο Σοβιετικός στρατάρχης Τολμπούχιν σταμάτησε την προέλασή του στα σύνορα της Βουλγαρίας και δεν κατήλθε στην Ελλάδα, παρά τις… αγωνιώδεις προσκλήσεις των κουκουέδων.
54-1944-19461949-4-638
Η «συμφωνία των ποσοστών», 

μεταξύ Τσώρτσιλ και Στάλιν.

Η πρώτη συμφωνία του Μαΐου, επικυρώθηκε την 9η Οκτωβρίου 1944 (λίγες ημέρες προ της αποχωρήσεως των Γερμανών από την Ελλάδα), με την λεγομένη «συμφωνία των ποσοστών», κατά την συνάντηση Τσώρτσιλ-Στάλιν, στην Μόσχα. Ιδού πως περιγράφει τον ωμό διαμελισμό των Βαλκανίων σ’ ένα παλιόχαρτο, ο Τσώρτσιλ: «Δήλωσα: Ας τακτοποιήσουμε τις υποθέσεις μας στα Βαλκάνια. Τα στρατεύματά σας βρίσκονται στην Ρουμανία και στην Βουλγαρία. Έχουμε στις χώρες αυτές συμφέροντα, αποστολές, πράκτορες. Ας αποφύγουμε να συγκρουστούμε επί θεμάτων που δεν αξίζουν τον κόπο. Ως προς ότι αφορά την Μεγάλη Βρετανία και την Ρωσσία, τι θα λέγατε για μια υπεροχή κατά 90% υπέρ ημών στην Ελλάδα και για μια ισοτιμία 50% στην Γιουγκοσλαβία; Ενώ μετέφραζαν όσα είπα, έγραψα σε μισή κόλλα χαρτί: Ρουμανία: Ρωσσία 90% – Άλλοι 10%, Ελλάδα: Μεγάλη Βρετανία 90% – Άλλοι 10%, Γιουγκοσλαβία: 50%, Βουλγαρία: Ρωσσία 75% – Άλλοι 25%. Έσπρωξα το χαρτί μπρος στον Στάλιν, που είχε ήδη ακούσει τη μετάφραση. Επικράτησε μια μικρή σιγή και κατόπιν πήρε ένα μπλε μολύβι, έκανε στο χαρτί ένα χοντρό σήμα συμφωνίας, και κατόπιν το επέστρεψε. Το όλο θέμα τακτοποιήθηκε σε λιγότερο χρόνο απ’ ότι χρειάζεται κανείς για να γράψει τα παραπάνω…» (πηγή: Τσώρτσιλ, «Απομνημονεύματα»).

Το ΚΚΕ τα εγνώριζε όλα!

Ερώτηση: Εγνώριζε το ΚΚΕ περί των συμφωνιών του Μαΐου και του Οκτωβρίου; Σίγουρα τις εγνώριζε εγκαίρως! Η «γραμμή» από την Μόσχα έφθανε πάντα στην ώρα της! Αυτό αποδεικνύεται, κατ’ αρχάς, από το γεγονός ότι το ΚΚΕ απεδέχθη την νομιμότητα της εξορίστου κυβερνήσεως «εθνικής ενότητος» υπό τον Γ. Παπανδρέου, κατά την «Διάσκεψη του Λιβάνου» (29/07/44), ενώ προηγουμένως είχε αντιρρήσεις. Μάλιστα, το ΕΑΜ μετείχε στην κυβέρνηση Παπανδρέου με 6 υπουργούς. Η αλλαγή γραμμής οφείλεται στην επίσκεψη της σοβιετικής στρατιωτικής αποστολής υπό τον συνταγματάρχη Ποπώφ, στο ορεινό στρατηγείο των συμμοριτών στην Θεσσαλία, τέσσερις ημέρες ενωρίτερα. Δεύτερον, από την υπογραφή του στρατιωτικού ηγέτη του ΕΛΑΣ, Σ. Σαράφη, στην «Συμφωνία της Καζέρτας» (26/09/44), με την οποία όλες οι εν ενεργεία ανταρτικές ομάδες υπάγονταν στην υπό τον Γ. Παπανδρέου κυβέρνηση του Καΐρου, η οποία με την σειρά της τις έθετε υπό τας διαταγάς του Εγγλέζου στρατηγού Σκόμπυ, διοικητού των συμμαχικών δυνάμεων για την απελευθέρωση της Ελλάδος. Προφανώς, ο Σαράφης δεν θα αποτολμούσε να υπογράψει τέτοια συμφωνία, που στην ουσία ακύρωνε τα σχέδια του ΚΚΕ για βίαιη κατάληψη της εξουσίας, μετά την επικειμένη αποχώρηση των Γερμανών, χωρίς την σύμφωνη γνώμη της ηγεσίας του ΚΚΕ κι αυτή με την σειρά της χωρίς την σχετική εντολή από την Μόσχα. Τρίτον, από την αδράνεια που έδειξε το ΚΚΕ προς κατάληψη της εξουσίας, αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών, όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είχε ακόμα κανένα ένοπλο στήριγμα και μ’ ένα φύσημα θα έπεφτε. Πράγματι, οι εθνικές δυνάμεις του Ζέρβα βρίσκονταν στην Ήπειρο, τα Τάγματα Ασφαλείας είχαν εξουδετερωθεί (όσοι άνδρες τους γλίτωσαν από το λεπίδι του Βελουχιώτη ήταν κρατούμενοι των Άγγλων, στο Γουδί και σε πρόχειρα στρατόπεδα συγκεντρώσεως στην επαρχία), ενώ οι πρώτες οργανωμένες εθνικές στρατιωτικές μονάδες της Μέσης Ανατολής, η «Ταξιαρχία του Ρίμινι» και ο «Ιερός Λόχος», κατέφθασαν στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου.

peristeri__article


Ξαφνικά, προκύπτει αδιέξοδο!

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, ο Γ. Παπανδρέου ζήτησε την διάλυση όλων των ενόπλων σωμάτων (ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ), μέχρι το τέλος του έτους. Μετά από αρκετές αμφιταλαντεύσεις, στις 27 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε ευρεία σύσκεψη του Παπανδρέου με τους υπουργούς του ΕΑΜ που μετείχαν στην κυβέρνηση, για να επιτευχθεί οριστική συμφωνία. Πράγματι, συμφωνήθηκε η διάλυση όλων των ενόπλων σωμάτων και η δημιουργία Εθνικού Στρατού, στον οποίον θα ενσωματώνονταν η Ταξιαρχία του Ρίμινι, ο Ιερός Λόχος, μια μονάδα του ΕΔΕΣ και μια ταξιαρχία του ΕΛΑΣ. Την επομένη, ο Παπανδρέου ανακοίνωσε την επίτευξη της συμφωνίας. Όμως, το απόγευμα της ιδίας, ο αριστερός υπουργός Ζέβγος, κατ’ εντολήν του αρχηγού του ΚΚΕ, Γ. Σιάντου, επεσκέφθη τον Παπανδρέου και ζήτησε την ακύρωση της συμφωνίας, απαιτώντας τον αφοπλισμό της Ταξιαρχίας του Ρίμινι και του Ιερού Λόχου. Ο Παπανδρέου δεν εδέχθη τις εξωφρενικές αυτές απαιτήσεις. Το πρωί της 29ης Νοεμβρίου, συνεκλήθη εκτάκτως σύσκεψη της Κ.Ε. του ΕΑΜ, χωρίς αποτέλεσμα. Οι εργασίες συνεχίστηκαν την επομένη και η κατάληξη ήταν η υιοθέτηση των αδιάλλακτων θέσεων του Σιάντου. Μετά την οριστική απόφαση του ΕΑΜ για απόρριψη της συμφωνίας, έγινε μια τελευταία συνάντηση Παπανδρέου-Σιάντου, στην οποία ο Παπανδρέου επέδειξε στον αρχηγό του ΚΚΕ τηλεγράφημα του Τσώρτσιλ, στο οποίο απέρριπτε τον αφοπλισμό του Ιερού Λόχου και της Ταξιαρχίας του Ρίμινι. Επρόκειτο για ένα μήνυμα, ότι η Βρετανία δεν θα έμενε απαθής στις όποιες εξελίξεις. Παρ’ όλα αυτά, ο Σιάντος επέμεινε στην στάση του. Την 1η Δεκεμβρίου, ο Σκόμπυ εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση, στην οποία καθιστούσε σαφές πως οι βρετανικές δυνάμεις στην Ελλάδα θα υπεράσπιζαν ενεργά την κυβέρνηση Παπανδρέου. Ούτε απ’ αυτό συγκρατήθηκε ο Σιάντος, ο οποίος ανακοίνωσε την πραγματοποίηση μεγάλου συλλαλητηρίου διαμαρτυρίας στο κέντρο των Αθηνών, για την 3η Δεκεμβρίου, ενώ ακολούθησαν οι παραιτήσεις των 6 υπουργών του ΕΑΜ. Μετά κι απ’ αυτές τις ενέργειες, ήταν πλέον φανερό, πως το ΚΚΕ οδηγούσε τα πράγματα στα άκρα!

Η αρχή του 2ου Γύρου. 
   
Αρχικά, η κυβέρνηση είχε δώσει άδεια για την πραγματοποίηση του συλλαλητηρίου, αλλά οι πληροφορίες που έφταναν μιλούσαν για απαρχή του «δεύτερου γύρου» (ως «πρώτος γύρος» της κομμουνιστικής ανταρσίας θεωρούνται οι απόπειρες εξοντώσεως όλων των ενόπλων μη κομμουνιστικών σωμάτων, κατά την περίοδο της κατοχής). Έτσι, την παραμονή της συγκεντρώσεως, η κυβέρνηση Παπανδρέου ανακάλεσε την άδεια. Ήταν, όμως, πολύ αργά! Το ΚΚΕ είχε επιλέξει το δρόμο του… Το πρωί της Κυριακής 3ης Δεκεμβρίου, μέγα πλήθος ενόπλων κομμουνιστών κατέκλυσε την Πλατεία Συντάγματος. Η σύγκρουση ήταν βέβαιη, έμενε μόνο μια αφορμή για να ξεσπάσει. Γύρω στις 11, κι ενώ ο κόκκινος όχλος πολιορκούσε το κτίριο της Αστυνομίας, έπεσαν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Είναι άγνωστο ποιός πυροβόλησε πρώτος, οι κομμουνιστές ή η Αστυνομία. Κάποιες μαρτυρίες, αναφέρουν ότι τα πυρά ξεκίνησαν από κάποιον (άγνωστο) ελεύθερο σκοπευτή. Την άποψη αυτή υποστηρίζουν –κυρίως- οι αριστεροί, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτός ο άγνωστος ήταν άνθρωπος της κυβερνήσεως και των Άγγλων. Το σίγουρο είναι, ότι, η κυβέρνηση που ήλεγχε μόνον την περιοχή του κέντρου των Αθηνών, την Κρήτη, τα νησιά του Αιγαίου, τα νησιά του Ιονίου, την Ήπειρο (μέσω των δυνάμεων του Ζέρβα) και ένα μικρό τμήμα της Ανατολικής Μακεδονίας (μέσω των δυνάμεων του Φωστερίδη) δεν είχε κανέναν λόγο να επιδιώκει την σύγκρουση. Αντιθέτως, βάσει των δεδομένων, οι κομμουνιστές είχαν πολλούς λόγους να επιδιώκουν τη σύγκρουση. Ήλεγχαν ολόκληρη την περιοχή της Αττικής (εκτός από το κέντρο των Αθηνών) και το μεγαλύτερο τμήμα της χώρας, οργανωμένο κράτος και τακτικός στρατός δεν υπήρχαν, ενώ τα ηρωϊκά Τάγματα Ασφαλείας, ο μόνος σχηματισμός που μπορούσε να τους αντιμετωπίσει δυναμικά, είχε διαλυθεί και οι άνδρες τους (όσοι είχαν γλυτώσει από το κομμουνιστικό μαχαίρι) ήταν αιχμάλωτοι των Άγγλων. Επίσης, οι συνθήκες που επικρατούσαν (φτώχεια και δυστυχία) ήταν από μαρξιστικής-λενινιστικής απόψεως οι πιο ώριμες για την επιτυχία της επαναστάσεως. Η ευκαιρία, λοιπόν, ήταν μοναδική και το ΚΚΕ την άρπαξε από τα μαλλιά! Κι αν ακόμα λοιπόν, υπήρξε ο άγνωστος ελεύθερος σκοπευτής, αυτός σίγουρα θα ήταν προβοκάτορας του ΚΚΕ!

Άγγλοι και Σοβιετικοί 

στην «Μεγάλη Βρετανία».

Την 3η Δεκεμβρίου, υπήρχαν στους δρόμους της Αθήνας και βρετανικά στρατεύματα, με άρματα μάχης. Δεν αναμίχθηκαν, όμως, στην σύγκρουση.  Μετά τους πρώτους πυροβολισμούς επικράτησε σύγχυση. Οι διαδηλωτές διαλύθηκαν προς στιγμήν, αλλά σύντομα ανασυντάχθηκαν. Δεν επιχείρησαν όμως κάτι περισσότερο και η ένταση εκτονώθηκε προσωρινά. Η λήξη του συλλαλητηρίου έγινε στις 4:30 το απόγευμα. Εδώ πρέπει να πούμε, ότι τον τελευταίο καιρό, η έδρα της κυβερνήσεως Παπανδρέου, της αγγλικής διοικήσεως, αλλά και της εξαμελούς σοβιετικής στρατιωτικής αποστολής, υπό τον Συνταγματάρχη Γκριγκόρι Ποπώφ, ήταν το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Εκεί, όχι μόνο συνεδρίαζαν, αλλά και διέμεναν όλοι οι παραπάνω και τα μέλη των οικογενειών τους. Το αποτέλεσμα των συγκρούσεων της πρώτης ημέρας ήταν 11 νεκροί και 40 περίπου τραυματίες από την πλευρά των στασιαστών και 6 νεκροί και 20 τραυματίες από την πλευρά της Αστυνομίας. Οπότε διερωτώμεθα: αν είχαν εντολή οι αστυνομικοί (οι οποίοι είχαν πιάσει επίκαιρες θέσεις π.χ. μπαλκόνια, ταράτσες κτιρίων κ.τ.λ.) να πυροβολήσουν και την πρόθεση να σκοτώσουν, μόνο 11 θα ήταν οι νεκροί και 40 οι τραυματίες; Έπειτα, αφού οι κομμουνιστές ήταν άοπλοι, όπως υποστηρίζουν, ποιός σκότωσε και τραυμάτισε τους αστυνομικούς; Μήπως …αυτοτραυματίστηκαν;

Φέρετρα γεμάτα… πέτρες!

Την επομένη, οι κομμουνιστές διοργάνωσαν παλαϊκή κηδεία των νεκρών τους. Οι νεκροί είπαμε ότι ήταν 11, αλλά στην κηδεία εμφανίστηκαν 21 φέρετρα! Τι περιείχαν τα παραπανίσια φέρετρα; Πέτρες! Η συγκέντρωση έγινε στη Μητρόπολη και ακολούθως η νεκρική πομπή κατευθύνθηκε στο Σύνταγμα. Θέλοντας να δώσουν μελοδραματικό τόνο, οι κομμουνιστές είχαν τοποθετήσει στην κεφαλή της πομπής ένα πανό που έγραφε το σύνθημα «όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα». Το πανό, το οποίο κρατούσαν μαυροφορεμένες ύαινες, ήταν πιτσιλισμένο με κόκκινη μπογιά, υποτίθεται από το… αίμα των «αγωνιστών». Την ίδια ώρα, στις συνοικίες κροτάλιζαν τα κομμουνιστικά πολυβόλα σπέρνοντας θάνατο. Είχαν αρχίσει οι επιθέσεις των «αγωνιστών» στα αστυνομικά τμήματα. Το ένα μετά το άλλο «ξεκαθαρίστηκαν» ή παραδόθηκαν. Όσοι αστυνομικοί έκαναν το λάθος να πιστέψουν στα «χωνιά» που ούρλιαζαν προτρέποντάς τους να παραδοθούν, με εγγύηση ότι δε θα πάθουν τίποτα, εξετελέσθησαν επί τόπου! Όσα τμήματα κράταγαν, οι εφορμούντες κόκκινοι δαίμονες τα περιέλουζαν εξωτερικά με βενζίνη και τα έκαιγαν μαζί με τους ηρωϊκούς υπερασπιστές τους!

makrygianni


Η εποποιία του 

Συντάγματος Μακρυγιάννη.

Το πρωί της 6ης Δεκεμβρίου μπήκαν στη μάχη και τα βρετανικά στρατεύματα. Την ημέρα εκείνη, η ελεύθερη Ελλάδα άρχιζε από την Πλατεία Ομονοίας και τελείωνε στην περιοχή της Ακροπόλεως! Εν τω μεταξύ, οι κομμουνιστές επιτίθενται στις δυνάμεις της εθνικιστικής οργάνωσης «Χ» του Γ. Γρίβα, οι οποίες υπερασπίζονται την περιοχή του Θησείου. Μετά από επική αλλά άνιση μάχη (300 Χίτες εναντίον χιλιάδων ΕΑΜοκομμουνιστών), οι ανθέλληνες κατέλαβαν και το Θησείο. Ο Γ. Γρίβας, με τους μισούς περίπου άνδρες του, που είχαν απομείνει ζωντανοί, προωθήθηκαν προς το κέντρο της πόλεως, που παρέμενε ακόμα ελεύθερο. Το τελευταίο εμπόδιο των λυσσασμένων εχθρών της Ελλάδος προς το ελεύθερο κέντρο της πόλεως, ήταν το Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. Εδώ θα δινόταν η μεγάλη, η πιο κρίσιμη μάχη για την ελευθερία της πατρίδας! Ή ταν ή επί τας! Το Μακρυγιάννη, υπεράσπιζαν 600 περίπου χωροφύλακες. Σ’ αυτούς τους λίγους έπεσε ο κλήρος για την σωτηρία των πολλών! 5.000 χιλιάδες οπλισμένοι ως τα δόντια κομμουνιστές, εφορμούν το πρωί της 6ης Δεκεμβρίου εναντίον του Συντάγματος. Τα χωνιά ουρλιάζουν: «Παραδοθείτε! Οι άνδρες του ΕΛΑΣ εγγυώνται για τη ζωή και τη σωματική σας ακεραιότητα με το λόγο της τιμής τους»! Κάποιοι ελάχιστοι μαχητές (καμμιά δεκαριά) λιγοψύχισαν. Βγήκαν προς τα έξω με τα χέρια ψηλά νομίζοντας ότι θα σωθούν. Τα κομμουνιστικά πολυβόλα τους θέρισαν! Πως είναι δυνατόν να έχουν λόγο τιμής οι άτιμοι;

Η ελληνική ψυχή δεν καταρρέει!

Οι Χωροφύλακες αμύνονται ηρωϊκά και αποκρούουν τις λυσσαλέες επιθέσεις του εχθρού που υποχωρεί πανικόβλητος. Οι επιθέσεις επαναλαμβάνονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα. Το απόγευμα, οι κόκκινοι ανατινάζουν με δυναμίτη ένα τμήμα της μάντρας του στρατοπέδου και ορμούν προς τα μέσα. Αρχίζει μάχη σώμα με σώμα. Σε μια τέτοια μάχη δεν μπορούσε να μην παίξει το ρόλο της η αθάνατη ελληνική ψυχή. Οι εθνικόφρονες μαχητές αναγκάζουν τα στίφη των βουλγαρόψυχων να υποχωρήσουν ντροπιασμένα. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει! Οι επόμενες ώρες περνούν με μια φαινομενική ηρεμία. Οι κατσαπλιάδες, αιφνιδιασμένοι από την ηρωϊκή αντίσταση των υπερασπιστών της Ελλάδος, μετρούν τις απώλειες και ανασυντάσσουν τις δυνάμεις τους. Το Μακρυγιάννη πρέπει να πέσει οπωσδήποτε, δεν υπάρχει άλλη λύση. Έρχονται συνεχώς και νέες ενισχύσεις. Ολόκληρη η δύναμη του ΕΛΑΣ πολιορκεί το Μακρυγιάννη! Οι υπερασπιστές του Συντάγματος βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Τροφή δεν υπάρχει ούτε για δείγμα! Το φως και το νερό είναι κομμένο! Οι τραυματίες πεθαίνουν αβοήθητοι! Παντού συντρίμμια! Η στέγη και ο τρίτος όροφος του κτιρίου έχουν καταρρεύσει από τις βολές πυροβολικού του ΕΛΑΣ! Η ψυχή όμως, η ελληνική ψυχή των υπερασπιστών του έθνους δεν καταρρέει με τίποτα!
Αυτό είναι το «ευχαριστώ» σ’ αυτούς που έσωσαν την Ελλάδα!

Το πρωϊνό της 9ης Δεκεμβρίου γίνεται η μεγάλη επίθεση στην γκρεμισμένη μάντρα. Μέσα στους καπνούς και στις φωτιές, ξεπροβάλλουν οι ηρωϊκοί μαχητές του Συντάγματος και αποκρούουν κι αυτή την επίθεση! Οι συμμορίτες αφρίζουν! Την νύχτα της 11ης Δεκεμβρίου, οι κομμουνιστές δοκιμάζουν και πάλι. Νέα νίκη των νηστικών, διψασμένων και ταλαιπωρημένων εθνικοφρόνων! Το «κάστρο» του Μακρυγιάννη δεν πέφτει! Οι Θερμοπύλες ξαναζούν! Την 15η Δεκεμβρίου αποβιβάζονται στο Φάληρο ισχυρές βρετανικές δυνάμεις, προερχόμενες από την Ιταλία, στην οποία σημειωτέον οι μάχες με τους Γερμανούς συνεχίζονταν. Πανικόβλητοι οι συμμορίτες λύουν την πολιορκία του Μακρυγιάννη και σκορπίζονται. Η Ελλάδα νίκησε! Κι όμως! Σήμερα, 68 χρόνια μετά, οι μαχητές αυτού του έπους δεν τιμώνται από τους Σαμαράδες κ.λπ.! Αντίθετα, τιμώνται οι σφαγείς του λαού μας, αυτοί που πολέμησαν τότε για να διαμελίσουν τα ιμάτια της πατρίδος. Αυτό είναι το ευχαριστώ των αχάριστων και αχαρακτήριστων «ηγητόρων» του σήμερα! Ντροπή τους!

Ο Τσώρτσιλ στην Αθήνα.

Στις 18 Δεκεμβρίου, «εκλεκτά» στρατεύματα του ΕΛΑΣ (15.000 άνδρες) υπό τον αρχισφαγέα Βελουχιώτη και τον επίορκο στρατηγίσκο Σαράφη, επιτίθενται στην Ήπειρο κατά των δυνάμεων του ΕΔΕΣ. Μετά από λίγες ημέρες άνισου αγώνα, οι δυνάμεις του ΕΔΕΣ περνούν στην Κέρκυρα. Πάει και η Ήπειρος! Υπό τις χαώδεις αυτές συνθήκες, κατέφτασε τα Χριστούγεννα στην Αθήνα ο Τσώρτσιλ και προήδρευσε σε κοινή σύσκεψη Άγγλων-κυβερνήσεως-ηγεσίας του ΚΚΕ. Η σύσκεψη έγινε την τελευταία στιγμή στο κτίριο του ελληνικού υπουργείου των εξωτερικών, αντί για την «Μεγάλη Βρετανία». Αιτία της απότομης αλλαγής, ήταν η συνταρακτική αποκάλυψη, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ότι το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», έδρα της κυβέρνησης Παπανδρέου και της βρετανικής στρατιωτικής διοίκησης, είχε παγιδευθεί από τον ΕΛΑΣ με εκρηκτικά, μέσω του δικτύου των υπονόμων, την παραμονή των Χριστουγέννων! Το πως αποκαλύφθηκε τελικά η παγίδευση του χώρου, είναι άγνωστο. Μάλλον, τη σχετική πληροφορία προς τους Βρετανούς την έδωσε κάποιος πράκτοράς τους, εντός του ΚΚΕ. Σε κάθε περίπτωση, τυχόν ανατίναξη του ξενοδοχείου την ώρα της σύσκεψης, θα άλλαζε πολλά από τα δεδομένα, όχι μόνον των εξελίξεων στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς ο Β΄ Π. Π. συνεχιζόταν!
Οι κουκουέδες θέτουν όρους για να… απορριφθούν!

Η σύσκεψη δεν κατέληξε σε συμφωνία, λόγω της (φαινομενικώς) ανεξήγητης αδιαλλαξίας του ΚΚΕ. Πρώτα-πρώτα, είναι ενδεικτική των προθέσεων του ΚΚΕ, η καθυστερημένη εμφάνιση των εκπροσώπων του, για να σνομπάρουν τους διοργανωτές. Έπειτα, οι όροι που έθεσαν οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ για την επίτευξη συμφωνίας ήταν επιεικώς απαράδεκτοι, και ετέθησαν έτσι ακριβώς για να απορριφθούν στα σίγουρα! Για την ιστορία, ας αναφέρουμε τους έξι αυτούς όρους: 1ον) Να συμμετάσχει το ΕΑΜ στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας με ποσοστό 50% στους υπουργούς. 2ον) Να του δοθούν τα υπουργεία Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Εθνικής Αμύνης και Εξωτερικών. 3ον) Να διαλυθεί η Χωροφυλακή. 4ον) Να διαλυθούν η Ταξιαρχία του Ρίμινι, ο Ιερός Λόχος, και η Εθνοφυλακή. 5ον) Να γίνει δημοψήφισμα για το Πολιτειακό στις αρχές Φεβρουαρίου και 6ον) Να γίνουν γενικές εκλογές τον Απρίλιο. Όπως ήταν επόμενο, οι εξωφρενικοί όροι του ΚΚΕ απερρίφθησαν. Εδώ, όμως, θα σταθούμε. Ήδη η πλάστιγα είχε γύρει υπέρ της εθνικιστικής παρατάξεως. Ειδικά μετά από τον ερχομό των βρετανικών ενισχύσεων, οι πιθανότητες νίκης των κομμουνιστών είχαν ελαχιστοποιηθεί. Παρ’ όλα αυτά, το ΚΚΕ έθεσε όρους που δεν υπήρχε καμμία πιθανότητα να γίνουν δεκτοί! Είναι φανερό, ότι, το ΚΚΕ ήθελε την συνέχιση του αιματοκυλίσματος του ελληνικού λαού, έστω κι αν την πλήρωνε με την συντριβή του!

Symfonia_Varkizas-ypografi


Τέλος του 2ου Γύρου  

Η Συμφωνία της Βάρκιζας.

Στις 31 Δεκεμβρίου ορκίζεται Αντιβασιλεύς ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός και λίγες ημέρες μετά ορκίζεται πρωθυπουργός ο Στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας, γνωστός ως «Μαύρος Καβαλάρης». Στις 5 Ιανουαρίου του 1945, οι συμμορίτες του ΕΛΑΣ αποχωρούν νικημένοι και ντροπιασμένοι από την περιοχή πρωτευούσης και μια εβδομάδα αργότερα υπογράφεται ανακωχή. Στις 4 Φεβρουαρίου, στην Βάρκιζα, αρχίζει η διάσκεψη κυβερνήσεως-ΕΑΜ και Άγγλων, που μετά από λίγες ημέρες καταλήγει στην περιβόητη «συμφωνία της Βάρκιζας», η οποία αποτελεί το επίσημο τέλος του «δευτέρου γύρου» της κομμουνιστικής ανταρσίας.
Αθήνα: Ένα απέραντο σφαγείο.

Κατά την διάρκεια του 2ου γύρου (από 3/12/1944 έως 12/1/1945) η Αθήνα είχε μεταβληθεί σε απέραντο σφαγείο. Περιστέρι, Διυλιστήρια της Ούλεν, Άγιος Πέτρος Καισαριανής, λατομεία Κυψέλης, Υμηττού και Γούβας και άλλες περιοχές έγιναν τόποι θυσιών και μαρτυρίων χιλιάδων Ελλήνων. Οι αγρίως δολοφονηθέντες (με σφαίρες, τσεκούρια, μαχαίρια, ακόμα και κονσερβοκούτια) από την τρομοκρατική οργάνωση ΟΠΛΑ του ΚΚΕ, υπολογίζονται σε 20.000! Με το αγνό ελληνικό αίμα τους πότισαν το δέντρο της λευτεριάς! Ας μείνει η μνήμη τους αιωνία!

Οι μαρτυρίες της φρίκης.

Επιλέξαμε σήμερα μια από τις χιλιάδες μαρτυρίες της φρίκης, για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι τα έργα και τις ημέρες του ΚΚΕ. Η επίσημη μαρτυρία είναι του κομμουνιστή αρχισφαγέα στα Διυλιστήρια της Ούλεν Σταματίου Λιόντου: «Έδινα διαταγή στους προς εκτέλεση να γδυθούν, να γονατίσουν και να πλησιάσουν το κεφάλι τους απάνω σε μεγάλες πέτρες, που είχαν αραδιάσει έξω από τα Διυλιστήρια. Έπαιρνα το τσεκούρι και τους έδινα μια τσεκουριά στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Αν δεν τους τελείωνα με την πρώτη συνέχιζα έως ότου τελειώσουν. Οι Τζογανάκος και Μακαρώνας, τους έδιναν μια μαχαιριά στην καρδιά. Ούτε θυμάμαι πόσους σκότωσα μόνος μου, πάντως άνω των 100». Αυτοί είναι οι «αντιστασιακοί»! Αυτοί τιμώνται σήμερα από το πανάθλιο κράτος και παίρνουν και συντάξεις, από το υστέρημα του ελληνικού λαού! Αυτή είναι η κατάντια μας!
Η οσμή του θανάτου καλύπτει την Αθήνα.

Ωστόσο, το δράμα του ελληνικού λαού δεν τελειώνει εδώ! Πριν την υποχώρησή τους από την Αθήνα, οι αχόρταγοι για ελληνικό αίμα βρικόλακες της κομμουνιστικής ανταρσίας, διέταξαν την απαγωγή χιλιάδων πολιτών, ως ομήρων, πράξη την οποία η 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που συνήλθε την 17/8/1945, χαρακτήρισε ως «το μεγαλύτερο σφάλμα που δυσφήμισε τον λαϊκό αγώνα». Δεν επρόκειτο, όμως, για απλό «σφάλμα». Ήταν ένα τεράστιο έγκλημα κατά του ελληνικού λαού! Έτσι, 25 χιλιάδες Έλληνες, που οι πιο πολλοί απ’ αυτούς δεν είχαν καμμία σχέση με την ενεργό πολιτική, οδηγήθηκαν δια της βίας μέσα στο καταχείμωνο στην ομηρεία. Κάποιοι απ’ αυτούς κατάφεραν να δραπετεύσουν από την κόλαση. Οι υπόλοιποι –μεταξύ των οποίων και τα αδύναμα γυναικόπαιδα- πέθαναν από το κρύο και την πείνα, ή εξετελέσθησαν από τα αφιονισμένα κτήνη του βουλγαροσυμμοριτισμού. Τα αθώα αυτά θύματα του μπολσεβικισμού, ανέρχονται σε 15.000! Η οσμή του θανάτου κάλυψε ολόκληρη την Αττική!

Η «οικοδόμηση του σοσιαλισμού»

 με μαχαίρια και τσεκούρια!

Τα αποτρόπαια αυτά εγκλήματα του κομμουνισμού είναι αναμφισβήτητα. Ωστόσο, σήμερα ελάχιστοι αναφέρουν τα εγκλήματα αυτά, για να μην τα πληροφορηθεί η νεολαία. Μεταξύ αυτών των ελαχίστων, είναι και ο γνωστός στιχουργός Μάνος Ελευθερίου, ο οποίος έγραψε ένα μυθιστόρημα (με τίτλο «Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές») σχετικά με την αποτρόπαιη δολοφονία της μεγάλης ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη, από τους εκδοροσφαγείς του ΚΚΕ. Ο Ελευθερίου, που μόνο δεξιός δεν είναι, δέχθηκε σφοδρή κριτική από την κυριαρχούσα και τους πάντες τρομοκρατούσα αριστερά, για την «ιεροσυλία» του αυτή. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό της εφημερίδας «Το Βήμα της Κυριακής», με τίτλο «από την αριστερή κριτική θα μου ’ρθει κατακεφαλιά», αναφέρει τα εξής για την δολοφονία της Παπαδάκη, και όχι μόνον: «Την σκότωσαν στο Γαλάτσι, εκεί όπου ήταν η Ούλεν. Οι Ελασίτες εκτελούσαν με τσεκούρι συνήθως. Λέγανε στον κρατούμενο να λύσει τα κορδόνια των παπουτσιών του και μόλις έσκυβε τον χτυπούσαν με τσεκούρι. Έγιναν τότε μαζικές εκτελέσεις από Περιστέρι, Πατήσια, Γαλάτσι μέχρι Καισαριανή, Βύρωνα και Παγκράτι». Στην εύλογη απορία της δημοσιογράφου (και προφανώς και των νεωτέρων αναγνωστών μας) «και γιατί δεν τους εκτελούσαν με πολυβόλο …Δεν είναι υπερβολικό να γίνεται με τσεκούρι;», ο Ελευθερίου έδωσε την εξής εξήγηση: «Για να μη γίνεται θόρυβος. Οι εκτελέσεις γινόντουσαν κυρίως νύχτα και δεν έπρεπε να δίνεται στόχος. Τους θάβανε σε μαζικούς τάφους». Και ολοκληρώνει την συνέντευξη ως εξής: Οι Άγγλοι και οι υπηρεσίες τους ήταν άθλιοι. Αλλά αυτό δεν μπορεί να καλύψει και τα εγκλήματα που γίνανε από την πλευρά του ΕΛΑΣ. Πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε την αλήθεια. Από το ’43 άρχισαν οι μεμονωμένες εκτελέσεις, αλλά στα Δεκεμβριανά είχαμε μαζικές εκτελέσεις από την πλευρά του ΕΛΑΣ. Αυτή είναι η μαύρη αλήθεια».

Ήθελαν 

να ανατινάξουν την Ακρόπολη!   

Υπάρχει, ωστόσο, κι ένα παντελώς άγνωστο στο ευρύ κοινό κακούργημα, που είχαν σκοπό να κάνουν οι ηγέτες του άτιμου ΚΚΕ, αλλά ευτυχώς απετράπη χάρις στον πατριωτισμό ενός εκπαιδευτικού. Πιο συγκεκριμένα, ο εκπαιδευτικός Ι. Λογοθέτης, διοικητής τμήματος του ΕΛΑΣ, έλαβε διαταγή από τον Γιάννη Μπαρζώτα -Φάνη, Α΄ Γραμματέα του ΚΚΕ στην Αθήνα, να ανατινάξει την Ακρόπολη!!! Κοντά στην Ακρόπολη, έδρευε κατά την περίοδο των αιματηρών γεγονότων βρετανική στρατιωτική δύναμη για να ελέγχει την πόλη από το ύψωμα. Ο Λογοθέτης τα ’χασε! Μην πιστεύοντας στην απίστευτη διαταγή ζήτησε επιβεβαίωση από το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ. Έλαβε την απάντηση ότι η διαταγή του Φάνη είχε εγκριθεί από το σύνολο του Π.Γ. του ΚΚΕ! 

Ευτυχώς, για την Ελλάδα και την ανθρωπότητα ολόκληρη, ο Λογοθέτης δεν εξετέλεσε τη διαταγή κι έτσι το μοναδικό μνημείο του ελληνικού πολιτισμού έμεινε στη θέση του για να φωτίζει τον κόσμο.


Όπως προείπα, η στάση του επισήμου κράτους έναντι των ηρώων είναι αισχρή και απαράδεκτη. Όμως, ο τροχός της Ιστορίας γυρίζει γρήγορα και φαίνεται πως έρχεται η ώρα που οι ήρωες θα τιμώνται όπως τους πρέπει. Εγγυάται γι’ αυτό η Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού, που έρχεται ολοταχώς!

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΟΚΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΖΑΚ ΒΕΝΤΟΥΡΑ


Στα 50 χρόνια της ΚΝΕ, που συμπληρώνονται το 2018, είναι αφιερωμένος ο «Οδηγητής» που κυκλοφορεί. Ωστόσο, τα προηγούμενα χρόνια η ΚΝΕ λεγόταν ΟΚΝΕ, ενώ αρχικώς λεγόταν ΟΣΕΝΕ. Επειδή αυτές τις μέρες είναι και τα… γενέθλια της ΟΚΝΕ, θα κάνουμε ένα σύντομο ιστορικό αφιέρωμα στην νεολαία του κόμματος του εγκλήματος και της προδοσία και στον λησμονημένο ιδρυτή της!

Η ΟΣΕΝΕ (Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας) έκανε την πρώτη της εμφάνιση τον Σεπτέμβριο του 1920, στο Έκτακτο Εκλογικό Συνέδριο του ΣΕΚΕ (όπως λεγόταν τότε το ΚΚΕ) και λειτούργησε έως το Νοέμβριο του 1922, οπότε άλλαξε όνομα κι έγινε ΟΚΝΕ.

Ιδρυτής και Γραμματέας της ΟΚΝΕ ήταν ο εκ Θεσσαλονίκης εβραίος Ζακ Βεντούρα του Σαμουήλ.

Ο Βεντούρα γεννήθηκε το 1899 στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα, ασχολήθηκε επαγγελματικά με την δημοσιογραφία, ως υπεύθυνος της κομμουνιστικής εφημερίδος «Avanti!», που ήταν γραμμένη στα εβραϊκά. Τον Σεπτέμβριο του 1920, έγινε ο πρώτος Γραμματέας της ΟΣΕΝΕ και στις 29-11-1922 διοργάνωσε το ιδρυτικό συνέδριο της ΟΚΝΕ. Ως Γραμματέας της ΟΚΝΕ, ζήτησε την επαναφορά της σαββατιάτικης αργίας, δικαίωμα τήρησης λογιστικών βιβλίων και σχολεία στη εβραϊκή διάλεκτο, καθώς και δίωξη των «αντισημιτικών κύκλων».


Κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής κρυβόταν στην Κρήτη, αλλά τελικώς συνελήφθη από τους Γερμανούς και κατέληξε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, από το οποίο δεν επέστρεψε ποτέ.

Ωστόσο, σήμερα τον κρύβουν οι κουκουέδες. 

Όπως κρύβουν και τον ιδρυτή του ΣΕΚΕ-ΚΚΕ, επίσης εβραίο, Αβραάμ Μπεναρόγια. 

Ντρέπονται γι’ αυτούς; 

Ή μήπως, τώρα που υπάρχει «αντίπαλον δέος», η Χρυσή Αυγή, φοβούνται να μην πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός, ότι το κόμμα και την νεολαία τους ίδρυσαν κάποιοι μη Έλληνες και πιο συγκεκριμένα εβραίοι;

Γ. Δημητρακόπουλος, 
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός


Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Σαν σήμερα ο «φασίστας Μεταξάς» δημιούργησε το ΙΚΑ - Το «συνταγματικό τόξο» φρόντισε να το χρεωκοπήσει…


Στην σημερινή βάρβαρη εποχή των Μνημονίων, όπου η κοινωνική ασφάλιση κατακρεουργείται και ένα καθεστώς εργασιακής γαλέρας επιβάλλεται παντού, μια ματιά στο παρελθόν δείχνει ότι ο «φασίστας Μεταξάς» και το «φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου» ήσαν αυτά που όχι μόνο προστάτεψαν τους Έλληνες εργαζόμενους αλλά δημιούργησαν και την έννοια της Κοινωνικής ασφάλισης, με το ΙΚΑ. 

Στην «Καθημερινή» και στην στήλη «80 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ» διαβάζουμε τα εξής:

Αυτά που αναιρεί ο νεοφιλελευθερισμός: Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως κ. Ιωάννης Μεταξάς επί τη σημερινή ενάρξει της λειτουργίας του θεσμού των Κοινωνικών Ασφαλίσεων [ΙΚΑ] προέβη εις τα κατωτέρω δηλώσεις: «Ο εργατικός κόσμος, αλλά και ο κόσμος των εργοδοτών και όλοι οι Έλληνες πρέπει να χαιρετίσωμεν την σημερινήν ημέραν κατά την οποίαν αρχίζει η ουσιαστική εφαρμογή του θεσμού των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ως την ημέραν καθ’ ην συντελείται το μεγαλύτερον κοινωνικόν έργον και σημειούται ένας μεγάλος ιστορικός σταθμός εις την κοινωνικήν μας πρόοδον[…] Ο εργατικός κόσμος, που εις τας Κοινωνικάς Ασφαλίσεις θα εύρη τον στοργικόν προστάτην όταν αρρωστήσει αυτός και τα παιδιά του ή η γυναίκα του, τον πρόθυμον χορηγητήν όταν πάθει ατύχημα στη δουλειά του, θα εύρη περίθαλψιν εις τα γεράματά του, έχει καταλάβει καλά τι σημασία έχει η επιτυχία και η πρόοδος του θεσμού.[…]»”

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις του «Συνταγματικού τόξου», με τελευταίο αποδέκτη την «Πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, φροντίζουν σε καθημερινή βάση να γκρεμίζουν ότι έκανε ο «Μπάρμπα Γιάννης» (όπως τον φώναζε ο Ελληνικός Λαός σε ένδειξη αγάπης και οικειότητας προς αυτόν) για την εξυπηρέτηση των Ελλήνων Εργαζομένων.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ


Η παραχάραξη της ιστορίας απ' την αριστερή «ιστοριογραφία»

Η Έκθεση Σιτρίν

«Πιστεύω ότι κοντά μισόν αιώνα τώρα, η ελληνική Αριστερά αντιμετωπίζει ένα παιχνίδι παραπλάνησης και αλλοίωσης του περιεχομένου των αρχείων της, όσον αφορά τη σύγκρουση του Δεκέμβρη 1944. Αντιμετωπίζει ένα παιχνίδι συσκότισης, που δεν θα διαλευκάνει μέχρι τις μέρες μας».

(Από τον πρόλογο του βιβλίου του Γρηγόρη Φαράκου, «Δεκέμβρης του '44»)


Στις 22 Ιανουαρίου 1945, ενάμισυ μήνα περίπου, μετά την έναρξη των αιματηρών «Δεκεμβριανών» του 1944, μια επιτροπή των βρετανικών εργατικών συνδικάτων θα ερχόταν στην Αθήνα. Η επίσκεψη αυτή έγινε, κατόπιν πρόσκλησης των ελληνικών εργατικών σωματείων.

Οι Βρετανοί συνδικαλιστές (οι οποίοι, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι εκπροσωπούνταν κι απ' τον αριστερό χώρο), κλήθηκαν ως ουδέτεροι παρατηρητές και διαιτητές, εν όψει επικείμενων εκλογών στον ελληνικό συνδικαλιστικό χώρο, καθώς υπήρχε αναβρασμός και οι αντίπαλες παρατάξεις κατηγορούσαν η μία την άλλη για εκκαθαρίσεις και δολοφονίες αντίπαλων μελών, καθώς και για συνεργασία με τους Γερμανούς. 
Μία εκ των παρατάξεων, ήταν αυτή που εκπροσωπούσε το ΕΑΜ και δέχονταν τις περισσότερες κατηγορίες.

Η βρετανική επιτροπή, μέχρις τις 3 Φεβρουαρίου 1945, διάστημα κατά το οποίο παρέμεινε στην Ελλάδα, πραγματοποίησε συναντήσεις, τόσο με τους συνδικαλιστικούς φορείς, όσο και με κοινωνικούς, πολιτικούς και στρατιωτικούς. 
Έγινε δε και μάρτυρας της εκταφής των πτωμάτων που άφησαν πίσω τους οι κομμουνιστές κατά την περίοδο των «Δεκεμβριανών», ενώ ήρθε και σε επαφή με ομήρους τους οποίους είχε πάρει μαζί του ο ΕΛΑΣ. Η έκθεση που συντάχτηκε στο τέλος, έμεινε γνωστή με τ' όνομα ενός εκ των μελών της βρετανικής επιτροπής, του Γουόλτερ Σιτρίν...


Στην «Έκθεση Σιτρίν» (παρατίθεται στο τέλος του άρθρου), σε σχέση με τα «Δεκεμβριανά», αναφέρεται μεταξύ άλλων:

Αναφέραμε ότι είχαμε δει εκατοντάδες πτώματα αντρών και γυναικών, που είχαν εκταφεί από τα γεμάτα από πτώματα χαρακώματα στο Περιστέρι (μια από τις πολλές περιοχές γύρω από την Αθήνα, όπου είχαν σημειωθεί τέτοια γεγονότα). Όλοι τους χωρίς την παραμικρή αμφιβολία είχαν εκτελεστεί ομαδικά. Δεν μας έμεινε καμιά αμφιβολία ότι ήταν οργανωμένες και κτηνώδεις δολοφονίες.

Από πολυάριθμες πηγές ακούσαμε φοβερές ιστορίες για τις κτηνωδίες που έκανε μια παράταξη του ΕΛΑΣ, η ΟΠΛΑ. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, δεν υπάρχει αμφιβολία, η μεγάλη πλειονότητα του λαού της Αθήνας πίστευε απεριόριστα ότι η ΟΠΛΑ ήταν μια τρομοκρατική οργάνωση που σκότωσε πολλούς πολίτες που δεν είχαν καμιά σχέση με τις μάχες. Άμεσες αποδείξεις γι' αυτό μας έδωσαν οι χήρες ορισμένων συνδικαλιστών, που λέγεται, ότι είχαν εκτελεστεί από την ΟΠΛΑ, χωρίς δίκη. Θα ήταν σφάλμα να συναχθεί από τις αποδείξεις αυτές, ότι όλες οι εκτελέσεις έγιναν μετά το ξέσπασμα του εμφύλιου πολέμου. Αναμφίβολα, μερικές εκτελέσεις έγιναν νωρίτερα. Επισκεφτήκαμε επίσης το Περιστέρι, προάστιο της Αθήνας, όπου σ' έναν χώρο δίπλα στο νεκροταφείο, είδαμε πτώματα που είχαν εκταφεί από τάφρους. Περίπου 250 πτώματα ήταν αραδιασμένα για να τ' αναγνωρίσουν οι δικοί τους και υπήρχαν και άλλοι τάφροι που ακόμα δεν είχαν ανοιχτεί.

Ρωτήσαμε συγγενείς που ήταν επί τόπου και φαίνεται πως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σχεδόν όλοι, για να μην πούμε όλοι, οι νεκροί ήταν θύματα οργανωμένης δολοφονίας. Όλοι τους είχαν εκτελεστεί ομαδικά. Δεν υπήρχε κανένα ίχνος ότι είχαν γίνει μάχες και πολλά από τα θύματα είχαν τα χέρια τους δεμένα πίσω με σχοινιά ή με καλώδιο. Δεν κάναμε ειδική έρευνα αλλά μας διαβεβαίωσαν οι ανώτατες αρχές ότι ούτε βρετανικά στρατιωτικά τμήματα ούτε ελληνικά, ούτε τμήματα της εθνοφρουράς βρίσκονταν στην περιοχή όταν έγιναν οι εκτελέσεις. Τα πτώματα ανακαλύφτηκαν λίγες μόνο μέρες πριν φτάσουμε στην Αθήνα. Οι εξετάσεις που έκαναν Βρετανοί και Έλληνες γιατροί δείχνουν ότι ο θάνατος είχε συμβεί έναν μήνα νωρίτερα από τις 21 Ιανουαρίου 1945. Ανακοινώθηκε επίσημα στις 31 Ιανουαρίου 1945 ότι μέχρι τη μέρα εκείνη είχαν εκταφεί σε ορισμένες περιοχές πτώματα 1050 αντρών και 168 γυναικών. Στους αριθμούς αυτούς δεν συμπεριλαμβάνονται τα πτώματα ατόμων που σκοτώθηκαν στις μάχες και 800 περίπου πτώματα που είχαν μεταφερθεί στο νεκροφυλάκιο. Τα περισσότερα πτώματα που είδαμε ήταν ξυπόλυτα και σχεδόν γυμνά.

Δυο φορές, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας στην Ελλάδα, συναντήσαμε ομήρους που μόλις είχαν αφεθεί ελεύθεροι από τον ΕΛΑΣ. Την πρώτη ομάδα, την είδαμε στην Αθήνα. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονταν σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Κανένας τους δεν είχε κανονικά παπούτσια και ήταν όλοι τους λεπτά ντυμένοι με παλιά ράκη. Διηγήθηκαν ιστορίες σοβαρής κακομεταχείρισης από φρουρούς του ΕΛΑΣ. Στο ίδιο μέρος είδαμε και τρία πολύ νέα μέλη του ΕΛΑΣ που είχαν μεταφερθεί σαν φυλακισμένοι. Και οι τρεις τους δήλωσαν με έμφαση ότι δεν τους είχε ζητηθεί να δώσουν κανέναν όρκο ούτε ν' αναλάβουν υποχρεώσεις στο ΕΛΑΣ, εκτός από το να πολεμήσουν τους Γερμανούς, που στην πραγματικότητα, είπαν, δεν πολέμησαν ποτέ.

Στη Λειβαδιά είδαμε μια ομάδα ομήρους που μόλις είχαν έρθει από τα βουνά. Αποτελούνταν από γέρους και νέα κορίτσια και γυναίκες. Όλοι βεβαίωσαν ότι είχαν υποχρεωθεί να περπατήσουν από την Αθήνα ως τα βουνά -μια απόσταση 150 περίπου μίλια. Όσοι δεν μπορούσαν ν' ακολουθήσουν τους άλλους υπέστησαν βάρβαρη μεταχείριση από τους φρουρούς και πολλές από τις γυναίκες-ομήρους είπαν ότι οι ίδιες είχαν δει τρεις ομήρους της ομάδας τους να μαχαιρώνονται θανάσιμα από τους φρουρούς, και πρόσθεσαν «και η δική μας ομάδα είχε την καλύτερη μεταχείριση απ' όλες τις ομάδες». Φαίνεται ότι δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία πως η μεταχείριση γενικά των ομήρων από τον ΕΛΑΣ ήταν σκληρή και βάρβαρη. Τους περισσότερους απ' αυτούς που είδαμε, τους είχαν πάρει τα παπούτσια τους και τους είχαν υποχρεώσει να περπατούν ξυπόλητοι. Τους πήραν τα ρούχα τους και τους έδωσαν άλλα παλιά και ξεσχισμένα.

Ακολουθούν φωτογραφίες από την επίσκεψη της βρετανικής επιτροπής στο Περιστέρι...


Και πάμε τώρα στην παραχάραξη...
Μία εκ των φωτογραφιών που ελήφθησαν στο Περιστέρι, κατά την επίσκεψη της βρετανικής επιτροπής εκεί, την πήρε ένας αριστερός «ιστοριογράφος» και μάλιστα «πανεπιστημιακού επιπέδου» και της άλλαξε τα φώτα. Πραγματική έκπληξη όμως προκάλεσε η εξήγηση που έδωσε ο εν λόγω «ιστοριογράφος», όταν αποκαλύφθηκε η απάτη του. Διαβάζουμε λοιπόν, από την επιστολή που έστειλε στην εφημερίδα «Εστία», στις 13 Μαρτίου 2004, ο υποστράτηγος ε.α. Αριστομένης Αντωνακέας, σε σχέση με την απάτη αυτή...


Διάβασα εις την «Εστία» της 21ης Φεβρουαρίου 2004 το Ιστορικό ανάγνωσμα του Προέδρου της Ε.Μ.Ε.ΙΣ. κ. Γερασίμου Αποστολάτου. Αυτός αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, και εις την διερευνητική επίσκεψη εις την Ελλάδα (22 Ιανουαρίου 1945 - 3 Φεβρουαρίου 1945) της πενταμελούς αποστολής των Βρετανικών Εργατικών Συνδικαλιστικών Οργανώσεων, προς διακρίβωση των θεμάτων των σχετιζομένων προς την θέση του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος, κατά την διάρκεια του «Δεκεμβριανού» κομμουνιστικού πραξικοπήματος, μνημονεύει και το εξής ανήκουστο περιστατικό πλαστογραφήσεως της ιστορικής αληθείας:

O τέως τακτικός Καθηγητής της Πολιτικής Ιστορίας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Παύλος Πετρίδης, ασχοληθείς με την αξιοποίηση του ανεκδότου αρχειακού υλικού της περιόδου 1944-47, ανέλαβε, ως Ιστορικός Σύμβουλος, την Ιστορική Επιμέλεια και την έκδοση του βιβλίου «Στην δίνη του Εμφυλίου Πολέμου» (εκδόσεως 1998). Το μεγαλύτερο μέρος των δημοσιευομένων εις το εν λόγω βιβλίο φωτογραφιών, κατά δήλωση του εκδότου Καθηγητού, προέρχονται εκ των Αρχείων του ΚΚΕ και του Καθηγητού Παύλου Πετρίδη.

Εις την σελίδα 114 του περί ου ο λόγος βιβλίου, ο Καθηγητής Παύλος Πετρίδης δημοσιεύει μία φωτογραφία, χωρίς να αναφέρει την πηγή προελεύσεως της, της Αντιπροσωπείας των Βρετανικών Εργατικών Συνδικαλιστικών Οργανώσεων, υπό τον Γενικό Γραμματέα αυτών Σερ Γουόλτερ Σιτρίν, όταν επισκεπτότανε τους τότε πρόσφατα αποκαλυφθέντες ομαδικούς τάφους των κατά χιλιάδας φρικιαστικά σφαγιασμένων διά πελέκεως και μαχαίρας αθώων αμάχων ενηλίκων και ανηλίκων Ελλήνων πολιτών, υπό των ομάδων του Κ.Κ.Ε. - Ε.Α.Μ. - Ε.Λ.Α.Σ., εις τον τόπον του μαρτυρίου των, της περιοχής Περιστερίου. Κάτω δε της φωτογραφίας, προς παραχάραξη της ιστορικής πραγματικότητας και προς εξαπάτηση των αναγνωστών, αναγράφεται ο εξής υπότιτλος: «Δεκεμβριανά: Μπροστά σε ομαδικό τάφο εκτελεσμένων από τους ταγματασφαλίτες»!

Επ' αυτών ο κ. Γεράσιμος Αποστολάτος σημειώνει: «Όταν ο ημερήσιος Τύπος, με δική του παρέμβαση του έγραψε ότι παραχαράσσει βάναυσα την ιστορία, ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Παύλος Πετρίδης απήντησε με αφέλεια ότι: “Ή λεζάντα γράφτηκε για να προσαρμοστεί με το περιεχόμενο του βιβλίου”»!

Επομένως, αυτός δήλωσε θρασύτατα ότι και το περιεχόμενο του βιβλίου του αποτελεί και αυτό βάναυσο παραχάραξη της Ιστορίας. Καθ' όμοιο τρόπον ορισμένοι, φέροντες τον βαρύγδουπο τίτλο του Καθηγητού Πανεπιστημίου, διδάσκουν ιστορία και διαφωτίζουν, ή μάλλον συσκοτίζουν, τους νέους, επί των διαδραματισθέντων γεγονότων, κατά την κρίσιμη δια την Ελλάδα και τους Έλληνας χρονική περίοδο 1941-1949.

Σημειωτέον, ότι ή Καθηγήτρια Δρ Ιστορίας Τασούλα Βερβενιώτη, κατά την εισήγησή της, της 13ης Μαΐου 1995 ενώπιον του Συνεδρίου του «Κέντρου Έρευνας και Τεκμηρίωσης», προκειμένου να παρουσίαση «τις αλλαγές στην οπτική του ΚΚΕ για τα Δεκεμβριανά, μέσα από τα κομματικά κείμενα», επικαλείται άρθρον του Μιλτιάδη Πορφυρογένη. υπό τον τίτλο «Οι Όμηροι», δημοσιευμένο εις το μηνιαίο περιοδικό «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» του Φεβρουαρίου 1945, και υιοθετούσα το περιεχόμενο αυτού, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του Μ. Πορφυρογένη. λέγουσα: «Είναι κατηγορηματικός. Από τους ομήρους πού έπιασε ο ΕΛΑΣ, κανένας δε βασανίστηκε. 
Παραδέχεται ότι ο λαός εκτέλεσε δακτυλοδειχτούμενους προδότες, αλλά για τα πτώματα που ανακαλύπτουν οι Μπουραντάδες είναι υπεύθυνοι “οι βομβαρδισμοί των Άγγλων”»! (Γρηγόρης Φαράκος, «Δεκέμβρης του '44», σελίδες 100 και 101).


Επί του θέματος αυτού επιθυμώ να διευκρινίσω ορισμένα σημεία. Η ιδία ακριβώς φωτογραφία είχε δημοσιευθεί παλαιότερα εις την σελίδα 26 του φυλλαδίου «Έκθεση Σιτρίν», της μηνιαίας Ιστορικής εκδόσεως του Ινστιτούτου Σπουδής της Ιστορίας «Ντοκουμέντα 1940-1949"», με τον υπότιτλο: «Η επιτροπή των βρετανικών εργατικών συνδικάτων φρικιά προ της θηριωδίας των σφαγέων του ΚΚΕ». Επίσης, ή ιδία φωτογραφία είχε δημοσιευθεί και εις τις σελίδες 118-119 του μηνιαίου περιοδικού του «Ινστιτούτου Σπουδής της Ιστορίας», υπό τον τίτλο: «Δεκέμβρης 1944 - Το χρονικό της Μεγάλης Σφαγής».

Το αρνητικό της φωτογραφίας αυτής φέρει τον αύξοντα αριθμόν 15 της φωτογραφικής ταινίας. 
Τα δε εκατέρωθεν αυτού αρνητικά της φωτογραφικής ταινίας, ήτοι τα υπ’ αριθμόν 14 και 16, παρουσιάζουν τα ίδια σχεδόν πρόσωπα, εις την ιδίαν ακριβώς τοποθεσία, πλην όμως σε διαφορετική στάση. Εις τις φωτογραφίες αυτές διακρίνονται ευκρινώς ο σερ Γουόλτερ Σιτρίν, οι Καθηγητές της Ιατροδικαστικής Γεωργιάδης και Καψάσκης, πολεμικοί ανταποκριτές του βρετανικού και αμερικανικού Τύπου, Βρετανοί στρατιωτικοί ιατροί κ.λπ

Η φωτογραφική αυτή ταινία απεικονίζει σκηνές αποκλειστικά από τους ανακαλυφθέντες ομαδικούς τάφους της περιοχής Περιστερίου.


Εις την Ιστορία δεν έχει θέση οιαδήποτε πολιτική σκοπιμότητα, αλλά μόνον τα πραγματικά και πλήρως τεκμηριωμένα γεγονότα, διότι ή Ιστορία καταγράφει μόνον την αλήθεια. Και η αλήθεια εν προκειμένω καταγράφεται υπό πλουσίου φωτογραφικού και κινηματογραφικού υλικού, υπό των επισήμου μαρτυριών των συγγενών των θυμάτων, υπό της «Εκθέσεως Σιτρίν» και τέλος υπό των κατασχεθέντων έγγραφων πινάκων χιλιάδων εκτελεσθέντων πολιτών υπό της Πολιτοφυλακής του ΚΚΕ και υπό του ΕΛΑΣ και δημοσιευομένων εις την «Βίβλο της Εθνοπροδοσίας» (εκδόσεως 1961), ως και υπό των Εκθέσεων της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, των δημοσιευθέντων εις το περιοδικό του «Ινστιτούτου Σπουδής της Ιστορίας»: «Ντοκουμέντα 1940-1949».

Εν τούτοις, όμως, κατά την τελευταία εικοσαετία οι πανεπιστημιακές έδρες της ιστορίας, των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, έχουν κατά το πλείστον, κυριολεκτικώς αλωθεί υπό εγκαθέτων της ερυθράς φασιστικής ιδεολογίας. Ούτοι, εκ συστήματος, αλλοιώνουν και στραγγαλίζουν την ιστορική αλήθεια προς χάριν ιδιοτελών κομματικών σκοπιμοτήτων...

Κάπως έτσι γράφεται η ιστορία απ' την Αριστερά, μετατρέποντας τους πανεπιστημιακούς χώρους σε γιάφκες παραχάραξης και ιδεολογικής δηλητηρίασης. Δεν προκαλεί καμμία απορία το ότι η νέα γενιά θεωρεί ως πρότυπο «ήρωα» τον Βελουχιώτη (και μάλιστα ισάξιο του...Κολοκοτρώνη!) και φωνάζει χωρίς ντροπή το σύνθημα «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, Μελιγαλάς»

Δεν προκαλεί καμμία απορία το ότι όσοι δεν συμπλέουν ιδεολογικά με το ΚΚΕ και την Αριστερά, ή διανοούνται να ασκήσουν κριτική και να στιγματίσουν τα εγκλήματα που διέπραξε, εξακολουθούν να σπιλώνονται, όπως και στην Κατοχή και τον Εμφύλιο, ως «φασίστες», «προδότες», «γκεσταπίτες», «ναζήδες» και «γερμανοτσολιάδες». Η γκεμπελική μέθοδος της λάσπης, είχε πάντοτε αποτελέσματα...


Έκθεση Σιτρίν
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ  :
Η ηθελημένη διαστρέβλωση της Ελληνικής Ιστορίας από την Αριστερά, γίνεται ανελλιπώς από το 1945 μέχρι και σήμερα. Πριν περίπου δυο χρόνια η κα. Ρεπούση είχε ένα κρεσέντο ανθελληνικών αισθημάτων. Θέλησε να μας πείσει ότι η Μικρασιατική Καταστροφή και οι ανελέητες σφαγές που υπέστησαν οι Έλληνες στην Μικρά Ασία από τους Βαρβάρους Τούρκους δεν υπήρξαν ποτέ!

Η κυρία Ρεπούση μίλησε για συνωστισμό προσφύγων κατά την Μικρασιατική καταστροφή. 

Η κυρία Ρεπούση δήλωσε ότι οι Σκοπιανοί έχουν το δικαίωμα να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες. 

Ο Τατσόπουλος προσπάθησε να παραχαράξει το νόημα της Επανάστασης του 1821, υποβιβάζοντας τον Εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα της σε ταξικό. 

Η κυρία Δούρου δήλωσε υπέρμαχος της δημιουργίας τζαμιού, στην Πρωτεύουσα της Ελλάδας. Τα όσα έκαναν οι ορδές του Κεμάλ όχι μόνο στη προκυμαία της Σμύρνης, αλλά όπου κι αν βρήκαν Έλληνα είναι δύσκολο να περιγραφούν με λόγια ή με εικόνες. Οι σφαγές που έγιναν δεν μπορούν να χωρέσουν στον ανθρώπινο νου!

Αλλά και τον πρωην Παιδείας Κ. Φίλη ο οποίος μας είπε ότι δεν υπήρξε ποτέ «Γενοκτονία των Ποντίων» ξεσηκώνοντας θύελλα διαμαρτυριών όλων των Ελλήνων

Καλό θα ήταν αυτά τα ανθελληνικά σκουπίδια να παραιτηθούν και να τους πάρουν πίσω και την Ελληνική Ιθαγένεια. 

Πιστεύω ότι δεν θα στεναχωρηθούν και πολύ, αφού με τις Δηλώσεις που κάνουν, η Τουρκική ιθαγένεια περισσότερο νομίζω τους ταιριάζει.